وکالت

چه رفتارهایی به عنوان کلاهبرداری شناخته می شود؟ مردم چگونه تقلب می کنند؟
این رفتارها و وسایل تقلبی عبارتند از:
• کلاهبردار از نام و عنوان جعلی برای فریب مردم استفاده می کند.
• فریب دادن مردم به وجود شرکت های بزرگ که خیالی هستند و واقعاً در دنیای بیرون وجود ندارند.
• مردم را از اتفاقات غیر واقعی که احتمال وقوع آنها بسیار بعید یا بعید است بترسانید و سعی کنید اموال آنها را تصرف کنید. مثلاً بگویید قرار است جنگ شود. پس اموالت را به من بده تا سرمایه گذاری کنم و از این طریق به تو سود ببرم. اما وضعیت جامعه نشان دهنده صلح است نه جنگ.
بنابراین کلاهبردار با توسل به ابزارهای متقلبانه فرد را فریب می دهد.
رکن دومی که برای وقوع این جرم لازم است این است که کلاهبردار با استفاده از ابزارهای متقلبانه ای که بر مالک مال تأثیر گذاشته و منجر به فریب او شده است، مال آن شخص را دریافت کند. یعنی مال باخته با رضایت و میل متقلب مال خود را به متقلب بدهد. پس این در مورد دزدی یا سرقت مال دیگری نیست. بلکه خود شخص مال را با کمال میل به کلاهبردار داده است. بدیهی است در نتیجه اعطای مال به کلاهبردار و گرفتن مال توسط وی، ضرر مالی به شخص مالباخته وارد می شود و از طرف دیگر کلاهبردار نیز در نتیجه این امر متضرر می شود. عمل کنید
ممکن است این سوال مطرح شود که وعده دروغ یا دروغ ساده را می توان ابزار کلاهبرداری و یکی از ارکان جرم کلاهبرداری دانست؟
در پاسخ باید گفت که صرف گفتن یک دروغ ساده نمی تواند مانور متقلبانه تلقی شود، اما اگر این دروغ با موقعیت و فضای متقلبانه همراه باشد، جرم کلاهبرداری قابل حکم است.
در پایان به چند نکته اشاره می کنیم:
1. برای طرح شکایت کلاهبرداری، مالباخته می تواند از وکیل کمک بگیرد. این امر باعث می شود که اثبات جرم راحت تر و در زمان کمتری انجام شود. زیرا وکیل بیشتر از پیچ و خم های قانونی این جرم آگاه است.
2. جرم کلاهبرداری باید با وقوع فعل واقع شود. یعنی رکن اصلی و سازنده، وقوع فعل است (همان رکن توسل به وسایل متقلبانه) و با ترک عمل و انجام ندادن یا امتناع از انجام عمل صورت نمی گیرد.
3. ممکن است شخصی کالایی را خریداری کند که در زمان خرید دارای ایراد بوده و فروشنده عیب آن کالا را ذکر نکند. این یک کلاهبرداری نیست و فروشنده به عنوان کلاهبردار قابل پیگرد قانونی نیست. زیرا رجوع به وسیله متقلبانه ای که عرف آن را فریبنده بداند رخ نداده است. اما این عمل بر اساس مقررات قانون مدنی بر اساس خیار عیب قابل فسخ است.
4. مجازات کلاهبرداری یکی از شدیدترین مجازات های اعمال شده در جامعه است و علاوه بر حبس از 1 تا 7 سال، جزای نقدی به میزان ارزش مال مسروقه و رد مال مسروقه به اصل آن است. مالک نیز به کلاهبردار اعمال می شود. و کلاهبردار باید پولی را که با فریب به دست آورده است به صاحبش برگرداند.

چه رفتارهایی به عنوان کلاهبرداری شناخته می شود؟ مردم چگونه تقلب می کنند؟
این رفتارها و وسایل تقلبی عبارتند از:
• کلاهبردار از نام و عنوان جعلی برای فریب مردم استفاده می کند.
• فریب دادن مردم به وجود شرکت های بزرگ که خیالی هستند و واقعاً در دنیای بیرون وجود ندارند.
• مردم را از اتفاقات غیر واقعی که احتمال وقوع آنها بسیار بعید یا بعید است بترسانید و سعی کنید اموال آنها را تصرف کنید. مثلاً بگویید قرار است جنگ شود. پس اموالت را به من بده تا سرمایه گذاری کنم و از این طریق به تو سود ببرم. اما وضعیت جامعه نشان دهنده صلح است نه جنگ.
بنابراین کلاهبردار با توسل به ابزارهای متقلبانه فرد را فریب می دهد.
رکن دومی که برای وقوع این جرم لازم است این است که کلاهبردار با استفاده از ابزارهای متقلبانه ای که بر مالک مال تأثیر گذاشته و منجر به فریب او شده است، مال آن شخص را دریافت کند. یعنی مال باخته با رضایت و میل متقلب مال خود را به متقلب بدهد. پس این در مورد دزدی یا سرقت مال دیگری نیست. بلکه خود شخص مال را با کمال میل به کلاهبردار داده است. بدیهی است در نتیجه اعطای مال به کلاهبردار و گرفتن مال توسط وی، ضرر مالی به شخص مالباخته وارد می شود و از طرف دیگر کلاهبردار نیز در نتیجه این امر متضرر می شود. عمل کنید
ممکن است این سوال مطرح شود که وعده دروغ یا دروغ ساده را می توان ابزار کلاهبرداری و یکی از ارکان جرم کلاهبرداری دانست؟
در پاسخ باید گفت که صرف گفتن یک دروغ ساده نمی تواند مانور متقلبانه تلقی شود، اما اگر این دروغ با موقعیت و فضای متقلبانه همراه باشد، جرم کلاهبرداری قابل حکم است.
در پایان به چند نکته اشاره می کنیم:
1. برای طرح شکایت کلاهبرداری، مالباخته می تواند از وکیل کمک بگیرد. این امر باعث می شود که اثبات جرم راحت تر و در زمان کمتری انجام شود. زیرا وکیل بیشتر از پیچ و خم های قانونی این جرم آگاه است.
2. جرم کلاهبرداری باید با وقوع فعل واقع شود. یعنی رکن اصلی و سازنده، وقوع فعل است (همان رکن توسل به وسایل متقلبانه) و با ترک عمل و انجام ندادن یا امتناع از انجام عمل صورت نمی گیرد.
3. ممکن است شخصی کالایی را خریداری کند که در زمان خرید دارای ایراد بوده و فروشنده عیب آن کالا را ذکر نکند. این یک کلاهبرداری نیست و فروشنده به عنوان کلاهبردار قابل پیگرد قانونی نیست. زیرا رجوع به وسیله متقلبانه ای که عرف آن را فریبنده بداند رخ نداده است. اما این عمل بر اساس مقررات قانون مدنی بر اساس خیار عیب قابل فسخ است.
4. مجازات کلاهبرداری یکی از شدیدترین مجازات های اعمال شده در جامعه است و علاوه بر حبس از 1 تا 7 سال، جزای نقدی به میزان ارزش مال مسروقه و رد مال مسروقه به اصل آن است. مالک نیز به کلاهبردار اعمال می شود. و کلاهبردار باید پولی را که با فریب به دست آورده است به صاحبش برگرداند.